İçimde,dünyevi her zevkten elini ayağını çekmiş bir guru var sanki.Mutlu olduğumu hissettiğim her anı örselemem gerekiyor.Kafamın içindekilerle ve mutluluğum örselemek için gelmişim yeryüzüne.Muhtemelen yaşam için biraz daha materyalist olmak gerekiyor.Yaşadığın her saniyenin kıymetini bilmek ve mücadele etmeye devam etmek.Nihai bir amacın varlığını kendine ara vermeksizin hatırlatmak.Yaşamak güzel mi gerçekten ? Yoksa yaptığımız seçimlerle gelecek güzellikleri kendimiz mi yok ettik ? Yaptığım seçimlerle,alttan almalarımla, iyi niyetlerimle birer birer yok etmişim güzel günleri.Yıllardır hep güzel günler göreceğime inanırdım kendimi ve umduğum gibi olmadı.Fakat inandığım bir şey var o da güzel günlerin asla gelmeyeceği ve her günün kötüye gittiği.

  Hatırlamıyorum.Ne bir nihai amacın varlığını ne de yaşamış olduğum saniyeleri.Nasıl bir insandım ve ne gibi hayallerim vardı ? Miş'li zamanlarım yok olmuş,ne zaman aynaya baksam hep boşluğu görmüşüm.